
Klimaattop in Antalya gaat voor eindsprint (met een lege tank)
Er ligt een slottekst, maar de plannen om te stoppen met fossiele brandstoffen zijn weer weggepoetst. De wereld fikt af, maar het document moet wel kloppen.
Vandaag zitten we weer in diezelfde cirkel van ellende in Antalya. Er ligt een concepttekst voor het einde van de top, maar of iedereen vanmiddag echt ja knikt tegen dit document is nogal onzeker. Het is het vaste ritueel: eerst jarenlang niks doen, om vervolgens in blessuretijd een akkoord af te dwingen terwijl de wereld langzaam smelt.


Het meest opvallende is dat het idee dat we ooit echt zouden stoppen met het verbranden van fossiele troep weer uit de tekst is gesloopt. Sinds het akkoord in Dubai van drie jaar geleden zorgen olieproducerende landen zoals Saudi-Arabië ervoor dat dit soort woorden simpelweg niet meer voorkomen.
De tactiek van de vage belofte
De Australische en Turkse voorzitters claimen dat ze niet terugkomen op eerdere afspraken. Hun oplossing is om meer stroom te gaan gebruiken, wat theoretisch ten koste zou gaan van fossiele brandstoffen. Alleen staat er nergens bij hoe die stroom wordt gemaakt, wat een probleem is omdat veel centrales nog gewoon op kolen of gas draaien.
Klimaatexpert Maarten de Zeeuw van Greenpeace en andere milieuorganisaties vinden de tekst een absolute ramp en noemen de Australische voorzitter iemand zonder ruggengraat. Ook dat het opslaan van CO2 in lege gasvelden veelvuldig wordt genoemd terwijl het in de praktijk nauwelijks gebeurt, zorgt voor irritatie.
Europa is plotseling nuchter
De Europese Unie, normaal gesproken de grootste cheerleader voor klimaatambities, doet dit jaar ineens heel rustig aan. Klimaatcommissaris Wopke Hoekstra hamert erop dat we realistisch moeten blijven en eerst de bestaande plannen moeten uitvoeren voordat we weer nieuwe dromen gaan najagen.
We hebben al zoveel strategieën op papier gezet dat de inktindustrie er rijk van is geworden. Nu maar eens echt iets doen.
Wopke Hoekstra (maar niet heus)
Hoekstra heeft ook duidelijk gemaakt dat de EU niet meer geld gaat bijstorten dan de 32 miljard euro van vorig jaar. Hij vindt dat rijke Golfstaten en Singapore nu eens moeten gaan meebetalen, in plaats van alleen maar toe te kijken hoe wij de rekening betalen.
Ondertussen is de beloofde financiële steun van 120 miljard dollar voor arme landen vlak voor het einde van de top gewoon geschrapt. Panama is hier zo ontevreden over dat ze dreigen de boel compleet dicht te timmeren, aangezien een akkoord unaniem moet zijn. De diplomaten zullen dus tot in het weekend over elke komma ruziën, waarschijnlijk terwijl ze in een kamer met de airco op standje poolcirkel zitten.

