
Witte Huis ruilt nationale veiligheid voor een percentage van de chipomzet
Jensen Huang is weg bij Nvidia na een affaire met een vermeende spion. Trump vond dat prima, zolang de chips maar verkocht werden.
Het Amerikaanse veiligheidsapparaat heeft een nieuwe definitie van 'risicomanagement': gewoon negeren tot iemand ontslag neemt. Topman Jensen Huang is opgestapt bij chipgigant Nvidia nadat bleek dat hij een affaire had met iemand die mogelijk voor China spioneert. De Amerikaanse inlichtingendiensten wisten dit al in oktober vorig jaar, maar President Trump besloot dat dit geen reden was om het feestje te stoppen.
Sterker nog, Trump gaf twee maanden na de waarschuwing groen licht voor de verkoop van krachtigere chips aan China. Minister van Buitenlandse Zaken Marco Rubio probeerde nog in te grijpen, maar werd simpelweg genegeerd. Het is het soort geopolitieke strategie waarbij je een blinddoek omdoet en hoopt dat de vijand toevallig geen zin heeft in een invasie.
De kunst van het wegkijken
De logica was simpel: Chinese bedrijven moeten afhankelijk blijven van Amerikaanse chips. Bovendien vindt Trump dat die dingen te complex zijn om simpelweg na te bouwen, wat een geruststellende gedachte is als je ondertussen wel staatsdiners organiseert met president Xi in Washington en Peking. Dat dit soort vriendschappen precies zo werken als de affaire van Huang — waarbij informatie gewoon ongefilterd wegvloeit — lijkt niemand te storen.
Het Witte Huis is inmiddels zo verweven met Nvidia dat de regering tot 25 procent van de omzet uit deze Chinese verkopen in eigen zak steekt. Het is een prachtig verdienmodel: nationale veiligheid inruilen voor een kwartaalbonus, terwijl we hopen dat de spion in Huangs bed alleen geïnteresseerd was in zijn slaapritme.
Wij beschouwen nationale veiligheid primair als een suggestie, maar een commissie van 25 procent als een harde eis.
Howard Lutnick (maar niet heus)
Minister van Handel Howard Lutnick krijgt nu de schuld omdat hij al jaren bevriend is met Huang en elke poging tot exportbeperkingen blokkeerde. Hij fungeert als de menselijke LinkedIn-connectie voor techbro's die direct in het oor van de president willen fluisteren. Of Trump zijn maat opoffert om zelf schoon te blijven, moet nog blijken.
Ondertussen bereidt het Congres een hoorzitting voor. Ze willen dat zowel Lutnick als Huang getuigen over die spion. China ontkent alles en claimt dat deze beschuldigingen een aanval zijn op Aziatische vrouwen. De grote vraag blijft of er daadwerkelijk informatie is gelekt, of dat de spion alleen maar wilde weten hoe het is om met een 'legende' te slapen.
Voor zijn reis naar Shenzhen voor een economische top met Xi, staat Trump voor de taak om uit te leggen waarom hij zo relaxed was over deze lekken. Men vreest dat het wantrouwen nu groot is, maar het is immers een stuk makkelijker om je ogen dicht te knijpen als er 25 procent commissie op de tafel ligt.