
Taixing exporteert mahjongstenen naar westerlingen met een existentiële crisis
Het Chinese stadje Taixing profiteert van een wereldwijde hype rondom mahjong. Ideaal voor wie zijn sociale isolatie wil maskeren met plastic blokjes.
In het plattelandsstadje Taixing, gelegen tussen Shanghai en Nanjing, wordt het plattelandsleven overstemd door het geratel van plastic. De lokale industrie begon in de jaren tachtig met handwerk aan keukentafels, maar is inmiddels uitgegroeid tot een cluster van bijna 200 fabrieken die gespecialiseerd zijn in mahjongstenen.


De vraag vanuit het buitenland is explosief gestegen. In de Verenigde Staten werd de verkoop via Amazon in de eerste helft van dit jaar ruim verdrievoudigd. Ook Europa is bezweken voor de trend; Alibaba meldt dat het aantal zakelijke inkopers in Duitsland en Italië met ongeveer 75 procent is toegenomen.
De hype is het resultaat van Amerikaanse talkshows, films als Crazy Rich Asians en een collectieve drang van jonge mensen op sociale media om plotseling heel erg geïnteresseerd te zijn in de Chinese cultuur. Om aan deze markt te voldoen, worden er in Taixing nu sets geproduceerd die specifiek voor westerse consumenten zijn ontworpen.
Technologische transitie
Ondernemer Wang Hao, een ex-medewerker van Alibaba, opende in mei een fabriek die zich richt op deze exportmarkt. Het productieproces is een hybride van oud en nieuw: stenen worden nog steeds via ovens en persen gemaakt en handmatig gecontroleerd door ervaren lokale krachten, maar de afwerking gebeurt nu met moderne UV-printers.
Terwijl de oudere generatie het zware werk doet, mogen de jongeren experimenteren met kleuren en patronen voor westerlingen die hun sociale isolatie proberen te maskeren met een exotische hobby.
De westerlingen willen neonkleuren en patronen. Waarschijnlijk omdat ze anders niet kunnen focussen op een spel dat langer duurt dan een TikTok-filmpje.
Wang Hao, fabriekseigenaar (maar niet heus)

In Nederland is de groei ook merkbaar. Voorzitter Désirée Heemskerk van de Nederlandse Mahjongbond geeft aan dat het aantal verenigingen is gegroeid van een paar in 2004 naar inmiddels 27. Vooral de Japanse variant, Riichi-mahjong, is populair onder jongeren die via anime met het spel in aanraking komen.
Om deze nieuwe generatie aan zich te binden, probeert de bond via sponsorpakketten scholen en studentenverenigingen te infiltreren. Het doel is om een duurzame gemeenschap op te bouwen die net zo lang meegaat als de fabrieken in Taixing.