
Er zijn 13.000 sociale huurwoningen bijgekomen: troost voor wie tot zijn dood kan wachten
Corporaties pompen huizen uit de grond terwijl ze ondertussen wanhopig op zoek zijn naar iemand die hun financiële ravijn dichtvult.
Vorig jaar zijn er 13.000 extra sociale huurwoningen beschikbaar gekomen. Een mooie stijging vergeleken met het jaar ervoor, toen de bouwproductie nog 3.000 woningen lager lag. In 2025 kwamen er bijna 24.000 bij, al verdwenen er tegelijkertijd ruim 10.000 uit de voorraad door verkoop en sloop (een handige manier om de voorraad kunstmatig laag te houden).
Het totale aanbod staat nu op 2,1 miljoen sociale huurwoningen. Voor wie wil instappen: de huur mag bij een nieuw contract maximaal 932,93 euro bedragen. Zit je daarboven — tot een maximum van 1228,07 euro — dan heb je te maken met middenhuur, iets wat corporaties ook bijbouwen voor mensen die net niet arm genoeg zijn voor sociale huur maar nooit een hypotheek zullen krijgen.
De financiële bodemloze put
Ondanks de bouwactiviteiten lopen corporaties tegen hun financiële grenzen aan. Ze geven simpelweg meer uit dan ze aan huur binnenkrijgen. Gemiddeld komt een corporatie per woning 44 euro tekort, wat als een verbetering wordt gepresenteerd vergeleken met de 48 euro van het jaar ervoor (voor een directie die in miljoenen rekent, is dit bedrag statistisch gezien onzichtbaar).
Deze winst is vooral te danken aan hogere huurprijzen en de verkoop van woningen. Om toch te kunnen blijven investeren in renovatie en nieuwbouw — zodat bewoners in ieder geval energiezuinig kunnen uitzitten dat ze nooit een koopwoning krijgen — wordt er geld geleend. Inmiddels wordt 52 procent van alle investeringen gefinancierd met leningen.
We kunnen kiezen tussen nieuwbouwen of accepteren dat de huidige bewoners in een instortende puinhoop wonen, maar we kunnen niet beide doen zonder meer geld.
Liesbeth Spies (maar niet heus)
Het kabinet heeft beloofd om vanaf 2028 een bepaalde belasting voor corporaties te verlagen. Aedes laat echter weten dat dit extra geld direct weer verdampt door de oplopende kosten en hogere rentes, een proces dat we in Nederland vooral kennen van subsidies voor prestigeprojecten.